Szkoła powszechna nr 13, ul. Garncarska 21/23

Od roku szkolnego 1885/86 wydzielono prywatną szkołę dla dzieci żydowskich utrzymywaną przez gminę żydowską. Początkowo mieściła się w prywatnym domu Majewskich przy Warszawskiej 7 – miała dwie izby do nauki i dwóch nauczycieli. Nosiła nazwę Jednoklasowa Szkoła Powszechna. Liczyła 90 uczniów (32 chłopców i 58 dziewczynek). W 1917 roku starszy szkoły MARKUS SZAPOCZNIK wystąpił do magistratu o poprawienie warunków nauczania, bo do szkoły uczęszcza do południa 114 uczniów a po południu 130. Z uwagi na brak miejsc nie przyjęto 184 dzieci. Dlatego w tym samym roku przeniesiono szkołę do prywatnego domu Izydora Moszkowicza przy Garncarskiej 21/23. Od 1918 roku nadano jej numer 13.

W roku 1930 była to już Publiczna Szkoła Powszechna 7-klasowa nr 13 (koedukacyjna) przy ul. Garncarskiej 23; posiadała także klasy przy ul. Poprzecznej 22; kierownikiem był MAURYCY KLEJMAN; Według danych z 1930/31 r. liczyła 12 oddziałów, uczęszczało do niej 439 uczniów, uczyło 13 nauczycieli.

1 kwietnia 1933 roku Szkoła Powszechna nr 13 przeniosła się do prywatnego domu Altera Grinsztajna i Mojżesza Pukacza przy ul. Tuszyńskiej 30, róg Poprzecznej, a do kamienicy Moszkowicza przeniosła się szkoła żydowska nr 15.

Na Tuszyńskiej „Trzynastka” miała 12 pomieszczeń do nauki. Działała do 1 września 1939 roku. Wśród nauczycieli byli m.in.: Rozalia Altman, Reja Bernsztajn, Chawa Fulman, Tauba Szapiro, Jadwiga Śliwińska, Moszek Wajsberg czy Zofia Śmiałkowska.

W latach 1957-1962 szkoła podstawowa nr 13 funkcjonowała w budynku liceum przy Pułaskiego 29, bo została wydzielona z tzw. jedenastolatki, która tam działała od 1948 roku. We wrześniu 1962 przeniesiona do nowego budynku tysiąclatki na ul. Karolewskiej.