Publiczna szkoła powszechna nr 15

Miejsce po budynku szkolnym

W prywatnym domu Jakuba Wlazłowicza przy ul. Leśnej 24 (dziś 20 Stycznia) w latach 1919 – 1925 działała publiczna szkoła powszechna nr 15. Była to szkoła dla chłopców wyznania mojżeszowego. Posiadała 4 izby lekcyjne. W roku szkolnym 1920/21 uczyło się w niej 183 chłopców.

W latach trzydziestych szkoła nr 2 też wynajmowała od Jakuba Wlazłowicza izby lekcyjne na swoje potrzeby. Również pobliska SP 16 miała tu 4 izby lekcyjne oraz szatnię.

Szkołę nr 15 w 1925 przeniesiono na Warszawską 45 do prywatnego budynku Wigdora Glanca, przejmując pomieszczenia po zlikwidowanym gimnazjum żydowskim. Od tego roku była to szkoła koedukacyjna, siedmioklasowa, nadal dla dzieci wyznania mojżeszowego. Na Bóźnicznej 11 dodatkowo szkoła wynajmowała 2 izby lekcyjne. Kierownikiem był Jung, liczyła wtedy 8 oddziałów, 290 uczniów i 8 nauczycieli.

6 kwietnia 1933 roku na mocy decyzji inspektora szkolnego w Zduńskiej Woli SP 15 została przeniesiona na Garncarską 21 do budynku L. Moszkowicza, w którym było 11 sal lekcyjnych. Jako ciekawostkę można dodać, że zajęła miejsce po szkole nr 13.

Na krótko przed wojną, w 1938 roku zmieniono jej numer na 8. Przed wybuchem wojny jej kierownikiem był WACŁAW GLINOJECKI, a nauczycielami Chaim Grozemberg, Małka Moszkowicz, Chaja Ostrowicz czy Jacek Birnbaum.

Szkoła Powszechna nr 15 ul. Bóźniczna 1925-1933, 2 izby lekcyjne i komórka Fot. Muzeum Miasta Pabianic
Szkoła Powszechna nr 15 ul. Warszawska 45, 5 izb lekcyjnych i 2 komórki. Fot. Muzeum Miasta Pabianic