Szkoła podstawowa nr 16
1921 – 1938
W tym budynku, należącym do Hieronima Wlazłowicza w latach 1921-1938 działała szkoła podstawowa nr 16. Wynajmowanie pomieszczeń na działalność szkół w budynkach osób prywatnych było bardzo częstą praktyką.
Szkoła nr 16 wcześniej, bo od 1 września 1919 roku działała w budynku przy Tuszyńskiej 75 w również prywatnym domu Hillerów, tam gdzie była też szkoła nr 2. „Szesnastka” działała tam przez dwa lata na drugą zmianę i była szkołą żeńską. Po dwóch latach przeniesiona na Szpitalną. Zajmowała 5 pomieszczeń na parterze i 5 na piętrze. Na rogu Szpitalnej i Nawrockiego (dawnej Cegielnianej) było boisko szkolne.
Pierwszą kierowniczką w latach 1919-1928 była WANDA OSIKOWSKA, potem funkcję tę przejął Wilczyński, od 1931r. JÓZEF JÓZEFIAK, a od 1937 roku EDWARD KAWECKI – w 1939 zmobilizowany, wzięty do niewoli rosyjskiej i zamordowany w Charkowie.
Od roku szkolnego 25/26 szkoła siedmioklasowa, koedukacyjna. W roku szkolnym 1934/35 uczyło się w niej 573 uczniów w 10 oddziałach co daje niewiarygodną liczbę 57 dzieci na klasę.
Od 1 września 1938 przemianowana na szkołę nr 10. Od września do października 39 roku kwaterowało tu wojsko niemieckie, potem od połowy października do 18.1.1940 była tu znowu szkoła polska. Od. 18.1.1940 do sierpnia 1944 funkcjonowała szkoła dla dzieci Polaków, którzy sprzyjali Niemcom i wyróżniali się w pracy na rzecz III Rzeszy. Od września 1944 roku została tu przeniesiona szkoła powszechna dla dzieci niemieckich.
Po wyzwoleniu szkoła powszechna nr 10 zaczęła działać już 9 lutego 1945 roku, przy Szpitalnej działała do marca 1946, kiedy uchwałą Miejskiej Rady Narodowej została przeniesiona na Warszawską 36a do domu sióstr zakonnych, gdzie działała do 31 sierpnia 1975 roku. Szkoła zajęła parter budynku, siostry ścieśniły się na pierwszym piętrze.
W międzyczasie, 1 września 1963 roku oddano do użytku nowy budynek SP 16 przy ul. Bocznej.
